 |
Marinenses.com . "Opina sobre lo que ocurre en Marín, Tu también tienes voz".
Foros de DescubreMarin.com
IMPORTANTE: Debido al Spam ( mensajes publicitarios basura ) todo el que quiera participar en los foros por favor que se registre, es gratuíto y anónimo.
|
| Ver tema anterior :: Ver tema siguiente |
| Autor |
Mensaje |
Metropolitano
Registrado: 24 Sep 2009 Mensajes: 154
|
Publicado: Lun Jul 12, 2010 9:43 pm Asunto: |
|
|
Perder aceite = averia gorda de máquina, elemento mecánico, motor de combustion interna, visita al taller y en el peor de los casos al concesionario. Nada mas.
Patinar embrague = perdida de la transmisión de motor del vehículo o algo así, visita al taller, menos paro, menos dinero en el bolsillo y no comas pulpo. Nada más.
Ganó España y me alegro mucho, también por la decisión de poner una pantalla en la Alameda para ver el partido. No me gustan los excesos después, pero buen ambiente.
En Pontevedra también puso pantalla gigante la Diputación porque el Maestro de las aceras, Sr. Mosquera, no quiso y lo adornó con toda clase de tonterías. Le dió una oportunidad de oro a la Diputación y al PP a meterse a toda la gente en el bolsillo poniendo la pantalla gigante mientras ese Sr. daba rienda suelta a sus miserias y parece seguir metido en la cueva cavernicola de la que sale para decir tonterías como la del Puerto Seco.
Zumito de naranja recien exprimida para el Sr. Mosquera, va muy bien para todo. |
|
| Volver arriba |
|
 |
UN MÁIS
Registrado: 25 Oct 2006 Mensajes: 225
|
Publicado: Lun Jul 12, 2010 10:24 pm Asunto: |
|
|
Vouvos contar unha cousa a propósito de pantallas e demais. Fóra xa de que esteamos nun momento de crise onde todo carto que se poida aforrar é benvido o desbaldimento de cartos para pór esa pantalla na alameda de Marín a conta dos veciños e veciñas (gosten ou non do futbol) paréceme unha burla máis tendo en conta que o partido podía velo todo o mundo na súa casa ou nos bares.
A cuestión está en que onte estaba proxectado un concerto dun grupo bastante innovador que mistura música, baile e videocreación, pois este concerto non se levou a cabo porque a organización apoiada pola concellería de cultura non dispoñía de equipo de son e a a pantalla que necesitaban, seica o concello non a ía desmontar para levala dun extremo da alameda ao outro porque os aficcionados/as se quedarían sen ver as repeticións.
Agardo que disfrutarades do partido e da victoria da selección española, mais hoxe houbo que volver á realidade, e quen estaba no paro onte hoxe segue no paro, ao que ía desafiuzar onte desafiuzarono hoxe, o que quedou sen ingresos onte hoxe segue sen ingreso e é que a crise non marchou por moito mundial que España gañase. Os únicos que gañaron algo con este mundial foron os xogadores que se van embolsar case 600.000€, só por pegarlle unhas patadas a un balón, que ten moto mérito, non digo que non, mais para min ten moito máis mérito calquera traballador/a que todos os días se ergue para traballar ou buscar traballo para poder sobrevivir e a ese hoxe non lle van dar os 600.000€ que tanto merece. Din que onte España eramos todos/as, eu non, mais mañán España só serán os petos deses rapaces.
Mais esta é a España demócrata que cando alguén expresa unha opinión distinta é tildado de cavernícola, pois menos mal que vivimos nunha democracia porque eu durante este mundial pensei que retrocederamos 40 anos.
Unha última reflexión, non vos parece moi extraño que un país, España, que se considera unha nación teña que reafirmarse continuamente en que o é e que se use o deporte para gañar algo que na realidade non é?
Acaso tería algún sentido o canto yo soy español, español, español de ser España unha nación? ou é que os por exemplo os portugueses canta eu sou português, português, português. Pode ser que me equivoque mais non deixa de ser curioso. |
|
| Volver arriba |
|
 |
champy
Registrado: 26 Abr 2009 Mensajes: 290
|
Publicado: Mar Jul 13, 2010 10:25 am Asunto: |
|
|
Dedixando de lado a pantalla, que por certo habia en moitisimas vilas, pero como digo deixando de cuestionar iso digo eu:
Se non hubesemos ido o mundial os parados seguerian estando nas mesmas e eses cartos envolsarianos para calquer evento sexa da indole que sexa e naide diria nada ou si,pero claro, por non variar e "coma sempre que pasa igual sucede o mesmo" nos poñendo a puntilla para remata-la faena, todo volve o mesmo amigo UN MAIS despois de un dia de troula sempre se volve a rutina cotidian ¡non celebre vostede nada que hay crise, e mañá chorará polos gastos! ,¿si ou si?, pero como dirian os de antes ¡que nos quiten lo bailado! ¿ou non temos dereito a unha alegria de vez en cando? por esa regla de tres que ti dis todos os paises participantes no mundial volveron 40 anos atrás na sua andaina.O CASO E POÑERLLE PEROS A TODO esta visto que o futbol non he o teu deporte se he que tes algun, porque en calquer deporte sempre gaña agás da aficción o deportista ou deportistas que dan a cara.Agora gastar en traer a un cantante, ou unhas orquestras caras iso non he gastar pois mire vostede por onde hay persoas que non pisan os recintos das festas ¿deberian protestar enton coma vostede por eses gastos superfluos?¿deixaremos logo de ir a Eurovision, as olimpiadas, e todo evento que acarree gastos para o peto dos Españoles? segun vostede si, ¡pois estamosche aviados! |
|
| Volver arriba |
|
 |
Metropolitano
Registrado: 24 Sep 2009 Mensajes: 154
|
Publicado: Mar Jul 13, 2010 10:53 pm Asunto: |
|
|
Cada uno siente a su pais como quiere y como quiere lo expresa, con bandera o sin ella, con cánticos o sin ellos, con muñeira o sin muñeira, con Carlos Nuñez o con Alvaro Cunqueiro. El Sr. de las aceras de Pontevedra salio desde su cargo público para empequeñecer el acontecimiento que muchos miles de personas se encargaron de desmentir y gran parte de ellos son jóvenes sin que tuvieran a ningún mayor llevandoles de la mano. Ese mismo señor es parte del Ayuntamiento que promocionó el Triatlón a todo trapo en Pontevedra, cortó calles, movilizó gente, voluntarios y paralizó Pontevedra esos días. Ese señor sigue viviendo en las cavernas porque aquello que no es de su cuerda es extraño y son bichos raros, pero seguro que si fuese el Bloque Futbol Club habría pantalla, pantallón y semana cultural.
Lo del futbol también podría ser la final de la copa Davis, el mundial de Baloncesto, el Triatlon o lo que quiera llamarse. A mi me ha gustado. |
|
| Volver arriba |
|
 |
UN MÁIS
Registrado: 25 Oct 2006 Mensajes: 225
|
Publicado: Mie Jul 14, 2010 4:39 pm Asunto: |
|
|
Reproduzo aquí artigo de Carlos Taibo
Nas linhas que se seguem não há nenhum desejo de contestar o direito que, feitas as excepções devidas, cada qual tem de gozar da maneira que bem entender.
Se alguém se sentir atraído pela seleção espanhola e considerar que passar a tarde vendo um dos seus jogos é uma tarefa prazenteira, pois tudo bem. Prevalece, não obstante, refletir hipercriticamente a trama geral —os interesses, os enganos, as manipulações— que tem rodeado esta gigantesca e ambiciosíssima montagem da “roja”.
A fim de assumir essa tarefa, e ainda começando com argumentos muito utilizados, o primeiro que devemos resgatar é o significado do panem et circenses, e em particular, nos tempos que correm, o que implica o do circo. Nada melhor para dominar a cidadania que aparvalhá-la com umas ou outras atrações. Nestes dias não é necessário ir muito longe para sustentar o argumento: aí estão esses milhares —milhões?— de jovens que encheram as ruas nos seus festejos pelos sucessos da “roja” enquanto preferem ignorar o cenário laboral em que se movem —aqueles que são miseravelmente explorados— ou naquele em que não se movem —aqueles que arrastam um desemprego de sempre—. Nos festejos não tem faltado, aliás, certo cheirete fascistoide e autoritário, e isto a pesar de as gentes da minha geração estarmos forçadas a reconhecer que vemos rápido de mais, atrás da bandeira “rojigualda”, adesões que não estão, sem dúvida, na cabeça de muitos jovens. O da “roja” —falo agora da engenhosa terminologia entrançada, de que fai parte o uso da primeira pessoa ao informar das façanhas futebolísticas— fede, em qualquer caso, como mensagem icónica: como não somos nada vermelhos, compensá-lo-emos, pelo menos, no terreno dos símbolos.
As coisas, porém, não ficam aí: Temos de emprestar meticulosa atenção à manipulação mediática que foi registada nos últimos dias. Tem, se se quiser, duas manifestações. A primeira não é outra que uma fraudulenta reivindicação do coletivo frente ao individual. Mais uma vez topamos com o mesmo: em uma sociedade em que o coletivo foi manifestamente estigmatizado e banido podemos dar-nos ao luxo da reivindicação dos valores correspondentes, ora bem, em um terreno coutado e com protagonistas principais em uma vintena de cidadãos que lutavam por ganhar nada menos que 600.000 euros —por cabeça— se ganhassem o mundial. Que curioso é, na outra mão, que os mesmos meios de comunicação que elogiaram a presumida condição coletiva da “roja” prossigam na sua tarefa de canonizarem heróis desportivos tão equívocos e individualistas, e tão vinculados com o negócio e a publicidade mais abjecta —por que não proibir, falando nisto, a publicidade realizada por famosos—, como Fernando Alonso ou Rafael Nadal. Lembre-se que o modelo que é proposto não é outro que o do triunfador adubado de dinheiro em um cenário em que este último, e o negócio, aniquilam todo o que houver de saudável no desporto.
A outra manifestação que anunciávamos remete para uma utilização distinta do mito do coletivo: o que ganha corpo, dentro de uma complexa e conflitiuosa trama nacional, da mão da postulação da existência de uma identidade espanhola comum que, cabal, se levantaria simples, orgulhosa e convincentemente frente aos particularismos locais (e também, em uma dimensão mais sibilina, frente às identidades de milhões de imigrantes). Quando antes falava do cheirete fascista e autoritário de algumas das algaras de rua nos últimos dias estava a pensar em boa medida nas sequelas disto que acabo de assinalar. É chamativo, em qualquer caso, que enquanto durante anos, e desde o nacionalismo espanhol, se tem reprochado aos outros que empregassem o desporto —o futebol em singular— como escudo identitário, agora os que então se sentiam agravados recorram, sem rebuço, do mesmo procedimento.
Que o que rodeia tanta miséria é mais importante, nas suas consequências, do que possa parecer bem pode ilustrá-lo o facto de que o vírus tem alcançado a quem —cabia supor— se achava mais bem protegido. Baste um botão de mostra: o de uma convocatória realizada em Madrid para a noite da final do Mundial. Na sua versão de sms dizia assim: "A “roja” é a minha seleção, mas a “rojigualda” não é a minh bandeira. Festeja o mundial com a tricolor. Trá-la à praça de Lavapiés domingo após o jogo. Passa-o". Acho que não se pode ser senão duro: longe de contestar toda esta merda, há quem pense que devemos somar-nos sem cautela a ela na certeza de que a bandeira tricolor resolverá magicamente os nossos problemas. Livre-nos a providência destes republicanos.
Deixo para o final o lembrete de uma última discussão interessante: a que nasce das reiteradas declarações de dirigentes políticos e empresários que têm chamado a atenção sobre as presumidas consequências benefactoras que, em termos de crescimento do consumo e de alegria produtiva, está chamado a ter o Mundial de futebol. Suponho que o que nos factos nos dizem é que seremos mais felizes gastando —coletivamente, isso sim— uns euros mais em cervejas e em bandeirinhas, e trabalhando com singular dedicação em proveito dos resultados empresariais, que atendendo à resolução desses pequenos problemas que tem, ao parecer, uma minoria dos nossos concidadãos... "Canta e sê feliz", como rezava uma velha e profunda canção de Peret. Fica para outro dia —não toca hoje— a consideração de que pouco tem que ver com o nosso bem-estar o consumo, hilariante e insustentável, ao que amiúde nos entregamos e de que tanto gostam os nossos governantes. |
|
| Volver arriba |
|
 |
champy
Registrado: 26 Abr 2009 Mensajes: 290
|
Publicado: Jue Jul 15, 2010 12:41 am Asunto: |
|
|
| Ise e o comentario de un señor que amin e a maioria non nos di nada,(Carlos Taibo Arias (Madrid, 12 de mayo de 1956) es un escritor, editor e profesor Titular de Ciencia Política y de la Administración en la Universidad Autónoma de Madrid).outros mais importantes ca el poderian dicir todo o contrario, e non andamos a poñelos,e ademais este artigo escribiuno nun ¿galeo? tan pechado que mesmamente parece portugues,eu escribin este texto en castelan e o traductor da Xunta ponmo tal cal yo remito a todos vostedes ¡pregase traduccion!,o de ese Madrileño nacionalista galego. Non me veña vostede con que ise e o galego-galego porque non e asi, e si vostede di que si, enton remitame probas, ¡en fin! cada un di as cousas a segun ye foi na feira e vostede xa se ve que de futbol non e moi amigo, agora si unha carreira ciclista ou un evento calquera fai tal barullo e que a vostede ye goste¡craro está!enton si ahi ya temos que calar ¿non? que maneira de nadar contra corrente vostede e mai-lo señor ese. |
|
| Volver arriba |
|
 |
halfredo
Registrado: 30 Ene 2007 Mensajes: 8
|
Publicado: Jue Jul 15, 2010 11:18 am Asunto: |
|
|
| Os comentarios de este señor champy, non che dirán nada a tí, pero non debes falar por boca de ninguén.Direiche que é unha das cabezas millor amueblada do estado español, o que pasa e que o millor non temos a capacidade de comprensión.En canto a escrita supoño que será unha tradución non creo que Taibo o escribese en galego. |
|
| Volver arriba |
|
 |
breaseixo.wordpress.com
Registrado: 14 Jun 2008 Mensajes: 436
|
Publicado: Jue Jul 15, 2010 11:46 am Asunto: |
|
|
Estou totalmente de acordo co artigo de Carlos Taibo.
As cousas son exactamente así.
E de unha maneira parecida, aínda que dende outra perspectiva, o tratou de explicar Erasmo fai uns días cando escribía sobre o poder que ten a masa sobre o indivíduo.
Os medios de comunicación, moitas veces, teñen unha gran capacidade de manipulación sobre nós e poden actuar coma un anestesiante que nos fai esquecer a realidade.
Son os perigos da sociedade actual. Por unha banda eses medios de comunicación axúdannos a coñecer cousas de calquera parte do mundo nun instante, e a poñerlle remedio a moitos problemas por poder atallalos a tempo. E por outra banda, poden actuar coma anestesiantes.
"Parecemos tan libres e estamos tan encadeados!" |
|
| Volver arriba |
|
 |
angel garcia carragal
Registrado: 29 May 2007 Mensajes: 563
|
Publicado: Jue Jul 15, 2010 2:34 pm Asunto: |
|
|
Breaseixo dixit: "Parecemos tan libres e estamos tan encadeados!"
Eu digo: Non somos libres. As persoas estamos atadas a unha serie de circunstancias impostas por outra persoas, especialmente polos politicos que deciden a nosa vida sin importarlles o máis mínimo as nosas situacións. Desde que o mundo é mundo non existe a libertade plena do home. Quen pense o contrario está errado. A democracia que é o menos malo dos sistemas de goberno dos pobos non garantiza a libertade plena dos cidadáns. Leín en algunha parte en letras grandes O POBO É SOBERANO e debaixo deste titulo aparecía en letra pequena "pero quen manda, manda". graciñas |
|
| Volver arriba |
|
 |
erasmo
Registrado: 27 Jun 2008 Mensajes: 369
|
Publicado: Jue Jul 29, 2010 2:05 pm Asunto: |
|
|
LA DIMISIÓN DE RUIBAL
Confieso que la renuncia de Ruibal como teniente alcalde y concejal en el Ayuntamiento de Marín me ha cogido por sorpresa. Desde luego intuía que no se iba a presentar a las próximas elecciones. La última vez que estuve con él, hace aproximadamente dos años, me dijo que estaba quemado y que su paso por la política activa tenía fecha de caducidad. Le noté preocupado, nervioso. Tuvimos un corto diálogo sobre los polígonos industriales con puntos de vista contrapuestos pero la cosa no llegó a más. El tenía prisa por fichar en el Concello y se fue raudo. Desde entonces no he tenido la oportunidad de hablar con él. Ahora es el momento de hacer balance de su gestión.
La dimisión de Manuel Ruibal lleva implícita la postura de reconocer, aunque no públicamente, los graves errores durante su mandato. Su gestión arroja durante los últimos tres años más sombras que luces en el Concello. Con todo, lo más punible ha sido, en mi opinión, que ha mentido en muchas ocasiones y que ha actuado con deslealtad hacia sus socios socialistas. La firma de facturas sospechosas con el alcalde ausente fue una mala decisión porque contribuyó a afianzar la sospecha más que probada de una total falta de respeto hacia las reglas de la democracia que pasan inexorablemente por la transparencia. Siempre he mantenido que el suelo y el techo del Ayuntamiento tienen que ser de cristal para que todo el mundo vea con nitidez lo que ahí sucede. Ruibal contribuyó a hacer lo contrario.
El ex teniente alcalde llegó con muchas ínfulas pero el globo sobre el que iba montado al comienzo de la legislatura acabó desinflándose al poco tiempo como un azucarillo derretido en líquido. De ahí el apelativo Antoñita la Fantástica con que le “bauticé”. Sus fracasos en cuanto a promoción del turismo, promoción económica (¿?), vivienda y deporte son manifiestos. En su haber hay que poner la Granja de Cadro y el parque que allí se ha hecho. Desde mi punto de vista el contrato que ha impulsado con la empresa acólita a su partido es manifiestamente mejorable. Esperemos que no sea una losa para el Ayuntamiento en próximos ejercicios y por ende para todos los marinenses.
Tampoco se trata de hacer leña del árbol caído. Por eso, aún con todo, la renuncia al cargo me parece loable. Es lo mejor que ha hecho durante su mandato aunque no deja de ser sorprendente porque a todo político, y más al que cobra por ello, hay que exigirle que aprenda a desayunar un sapo todos los días.
Pese a que no le conozco en profundidad, tengo la sensación de que su idealismo le llevó a militar en una formación equivocada. El Bloque es un partido de génesis artificial y forzada que poco o nada tiene que ver con los precedentes históricos del nacionalismo en Galicia. En Marín esa brecha es todavía más abismal. Ruibal ha pecado de estar en un grupo equivocado y en un tiempo que no es el suyo. A mí me recuerda aquella escena de los hermanos Marx en el oeste cuando Groucho gritaba aquello de “¡Más madera! ¡Es la guerra!”, mientras sus hermanos Chico y Harpo descuartizaban el tren para alimentar a la locomotora. “¡Más cheques! ¡Es la crisis!”, gritaba Ruibal cada vez que se tiraban cohetes en la inauguración de algún que otro lavadero reformado en las parroquias mientras sus conmilitones Vilaboa y Mari Pili bailaban alegremente al son de la gaita y el tamboril.
Queda menos de un año para las próximas elecciones municipales. Ruibal ha saltado del barco que zozobra en aguas turbulentas. El tiempo dirá si ha sido acertada o no su decisión, sobre todo para su futuro en el partido. Del resto del equipo de gobierno ya se sabe: más honda será la caída para aquellos que no debieron subir. En los próximos meses asistiremos a todo un alarde de demagogia y marketing que pretenderá dar la vuelta a la tortilla de un gobierno que ha sido nefasto para Marín. Ha faltado nivel y ha faltado política de la buena. Estaremos atentos al engaño y a la manipulación no nos vaya a ocurrir lo del guardia del chiste con el atestado: “Anote —dice el sargento al número—: cabeza en el arcén”. “Mi sargento, ¿con hache o sin hache?”. El sargento arrea un puntapié a la cabeza, y corrige: “Cabeza en la cuneta”.
Es su turno. |
|
| Volver arriba |
|
 |
angel garcia carragal
Registrado: 29 May 2007 Mensajes: 563
|
Publicado: Jue Jul 29, 2010 3:43 pm Asunto: |
|
|
| Hola Erasmo, ya te echábamos de menos. Yo no sé si esta dimisión con el tiempo nos hará reflexionar sobre aquello de que 'otro, en este caso, otra, vendrá que bueno te hará'. Porque la vicealcaldía en manos de la concejala de hierro, Pilar Blanco, ya me dirás. Si el Ruibal era piedra, la Pilar es pedernal. Pero bueno, é o que hai. Por cierto, andas por Marín en estas vacaciones. Si es así me alegraría verte. Dimelo al e.mail acarragal@mundo-r.com |
|
| Volver arriba |
|
 |
Metropolitano
Registrado: 24 Sep 2009 Mensajes: 154
|
Publicado: Vie Jul 30, 2010 5:55 pm Asunto: |
|
|
El EMAS
Realmente no sabía lo que era el EMAS que se han apresurado a divulgar desde la Concejalía del Medio Ambiente y me sorprendió que aquí se le diera tanta publicidad que no hay en otros sitios y que nos resultaría familiar. He buscado varias cosas algo superficialmente para llegar a la conclusión de que lo que se está vendiendo aquí no es merluza, es faneca gorda.
Las referencias al certificado EMAS del Ministerio de Medio Ambiente son de 2008 al poner en marcha estos proyectos con guias de aplicación en Entidades Locales y empresas
En la página web del Ministerio se encuentra una información amplia que coincide con otra mucha que existe a nivel divulgativo, pasos a seguir, definiciones de las politicas medioambientales y aspectos que se definen como
Aspectos directos Aspectos indirectos
• Consumo de energía • Proveedores y contratistas
• Consumo de agua
• Utilización de medios de transporte • Efectos de las políticas
• Política de compras • Planificación
• Residuos sólidos • Becas y préstamos
• Mantenimiento • Inversiones
• Visual y ruido
Programa
Utilizando estos aspectos ambientales se puede elaborar un programa de gestión de los aspectos ambientales y control de
la contaminación. Este programa debería tener:
• Un coordinador para aplicar y gestionar el programa
• La participación activa de los empleados
• Objetivos medioambientales
• Un plan que incluya actividades, indicadores, objetivos, un calendario, responsabilidades y el efecto de los recursos en el
medio ambiente.
Todo es coincidente a nivel teórico. Se trata de una certificación medioambiental o una declaración certificada que tiene por objetivo algo parecido a las banderas azules. El primer argumento que se piensa ante una certificación EMAS es que todo es muy ecologico, limpio, respetuoso con el medio ambiente y eficaz como forma de atracción turistica y promocional, siendo muy importante el aspecto de divulgación, información y promoción pública. Solemos entenderlo todo al reves y que una playa sin bandera azul es insalubre y el municipio sin EMAS chorrea suciedad por todos lados. Antes teniamos lo de la ciudad Verde o sostenible en época de Mar-In y mucho antes las declaraciones de interés turístico o excelencia de calidad.
Mi critica es hacia este sistema promocional, certifical y de bandeira, porque una playa sin bandera azul no es sinonimo de suciedad. Ha sucedido recientemente que en la Mariña Lucense se cuenten con playas bien cuidadas que permiten su disfrute aunque no tengan bandeira azul o como ocurre también más cerca en Vigo y otros lugares, donde están mucho mejor cuidadas que la playa del cachalote, la de Aguete, Mogor o Portocelo o la playa del Ayuntamiento (la mitad de Bueu de Lapaman).
Le llamaban así porque podías disfrutar de la playa, tratar cualquier asunto con Toneco o con sus Concejales y si iba bien las gestiones ya le daban las ordenes allí mismo al personal.
¿Como se consigue el EMAS?. De la misma forma que se consigue las Banderas azules. Se hace un proyecto, se cubren muchas páginas bonitas y a colorines, fotografías, analisis de aguas, rampas de maderas de especies traidas desde Brasil o Africa, se contratan a socorristas que trabajan los pocos días de sol que tiene el verano. Papeleo y papeleo. Las playas estarían bien sin más papeleo que una buena organización que las tenga en condiciones con esta Concejal, con la anterior, con el de hace más de diez años o con cualquier otra. Esto es igual que las Fiestas de Marín, hay una competición encubierta entre Concejales para ganar portadas de períodicos y echarle la culpa a otros o quejarse. Ocurrió con el caso del cachalote con quejas hacia los vecinos que vieron flotarlo y quejandose de la Xunta por no darle subvencion para enterrarlo, no hay obras de infraestructura para mejorar Portocelo en la propia Playa con intervención del Servicio de Costas, tampoco en Aguete, Loira (ya estamos con el litoral otra vez) y la guerra permanente con Bueu por Lapaman.
Tenemos el EMAS porque hay un expediente que lo han tramitado, han pagado a un Ingeniero por hacer un proyecto, se han hecho una foto, una visita guiada al inspector de turno y aquí se acabó la conciencia medioambiental hasta el año que viene (es igual que llevar el coche a revisión). Adornando todo esto hay cosas muy sospechosas viendo a personas que están haciendo "un curso de limpieza para discapacitados" y relevan en el verano al personal permanente en sus zonas de limpieza. Los comerciantes del centro y alrededores del mercado no salen de su asombro con tal zafarrancho al ver tantas personas que se repiten en tareas que antes hacian bajo contrato del Ayuntamiento y que ahora "estan haciendo un curso de prácticas". El personal que se contrata en verano son para cosas que en la Xunta dijeron que eran obras de interes social, pero ellos no controlan esas cosas y que los Ayuntamientos ya saben que los emplean como mano de obra barata, pero no es su tarea preocuparse por eso. Tambien se riegan los jardines municipales quince minutos antes de que llueva a raudales, pasa la simpatica barredora echando toda la porquería a un lado y a otro o el camioncito de riego cuando hay riesgo de heladas.
La Concejal del Medio Ambiente tendrá sus aciertos pero lo que esta buscando es promocionarse politicamente y salir en la prensa vendiendo la imagen de un municipio verde como lo demuestra en la página web del Bloque.
Ya se verá como acaba el EMAS. Otro certificado más de papel |
|
| Volver arriba |
|
 |
breaseixo.wordpress.com
Registrado: 14 Jun 2008 Mensajes: 436
|
Publicado: Sab Jul 31, 2010 1:56 am Asunto: |
|
|
Significado de EMAS:
Esperamos Mejorar Antes de un Siglo |
|
| Volver arriba |
|
 |
champy
Registrado: 26 Abr 2009 Mensajes: 290
|
Publicado: Sab Jul 31, 2010 7:50 pm Asunto: |
|
|
| EMAS es un simple certificado de papel como bien dice el señor METROPOLITANO, leer lo que nos dice y no le demos mas vueltas que ya huele. |
|
| Volver arriba |
|
 |
librealbedrío
Registrado: 13 Jul 2010 Mensajes: 14
|
Publicado: Dom Ago 01, 2010 2:00 am Asunto: |
|
|
EMAS, un simbólico certificado más de papel,
un Esperamos Mejorar Antes de un Siglo,
mal que le pese a algunos.
Una pantomima diría yo.
¿Cómo sino Srta. Concejala y recién asignada Teniente de alcaldía Pilar Blanco nos tenemos que merendar el hecho de que tanto insistir en la ciudadanía, tanto hincapié en concienciar al usuario en la necesidad e importancia del reciclaje de residuos urbanos y hace escasos minutos en presencia de una caravana de vehículos que hacíamos cola tras el camión de la empresa ¿responsable? de la recogida de basuras, ha evacuado el contenido de contenedores amarillos (supuestamente plásticos) y contenedores verdes (residuos orgánicos) indiscriminadamente todo al mismo camión?
Esto sí que huele fuerte! |
|
| Volver arriba |
|
 |
|
|
Puede publicar nuevos temas en este foro No puede responder a temas en este foro No puede editar sus mensajes en este foro No puede borrar sus mensajes en este foro No puede votar en encuestas en este foro
|
Cibervisión Networks no se hace responsable de los comentarios que aquí se muestran siendo únicos responsables los creadores de los mismos.
|